W dniu 12 lutego 2009 roku miało miejsce pierwsze posiedzenie Sądu Polubownego przy Północnej Izbie Gospodarczej w Szczecinie. Sprawa wynikła z powództwa przedsiębiorcy A.G. przeciwko przedsiębiorcy T.M. na skutek wniesienia pozwu o zapłatę. W umowie doradztwa finansowego, którą wskazani przedsiębiorcy zawarli pomiędzy sobą istniał zapis na sąd polubowny, właśnie przy Północnej Izbie Gospodarczej w Szczecinie. Zapis ten upoważniał na podstawie Regulaminu Sądu rozpoznanie powództwa. Spośród zarejestrowanych arbitrów Sądu Polubownego powód wskazał Andrzeja Tyll, zaś pozwany w odpowiedzi na pozew wskazał Dariusza Niebieszczańskiego. Wskazani przez strony procesu arbitrzy wybrali spośród pozostałych zarejestrowanych w Izbie arbitrów superarbitra – przewodniczącego składu orzekającego, którym została Anna Biel.

Na posiedzenie stawiły się strony wraz ze swoimi pełnomocnikami. Zgodnie z Regulaminem grono arbitrów zaproponowało stronom zawarcie ugody, na co jednakże nie uzyskano obopólnej zgody. Strony natomiast wyraziły zgodę na stosowanie przy orzekaniu w sprawie zasady słuszności.

Po przedstawieniu stanowisk procesowych przez stronę powodową i pozwaną skład orzekający oddalił wnioski dowodowe odnośnie przesłuchania zgłoszonych w pismach procesowych świadków, albowiem zebrany materiał dowodowy w postaci dowodów z dokumentów, jak również po złożeniu szczegółowych zeznań przez powoda i pozwanego pozwalał na osądzenie sprawy i wydanie orzeczenia. Maksymalna koncentracja materiału dowodowego stanowi bowiem zaletę prowadzenia rozpraw przed sądem polubownym, gdyż nie dochodzi do przewlekłości postępowania, zaś zespół orzekający dąży do wydania orzeczenia na pierwszym wyznaczonym posiedzeniu.

Gdy strony procesu przedstawiły swoje ostateczne stanowiska i żądania zespół arbitrów posiadając całkowitą wiedzę na temat przedmiotu sporu wydał, opierając się na zasadzie słuszności orzeczenie, w którym zasądził na rzecz powoda A.G. roszczenie jednakże w mniejszej kwocie niż wnosił on w pozwie. W konsekwencji odpowiednio orzeczono o kosztach postępowania.

Po wydaniu wyroku odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem został doręczony stronom procesu. Wyrok sądu polubownego ma moc prawną na równi z wyrokiem sądu powszechnego po jego uznaniu przez sąd powszechny albo po stwierdzeniu przez sąd powszechny jego wykonalności. O uznaniu albo stwierdzeniu wykonalności wyroku sądu polubownego sąd powszechny orzeka na wniosek strony. Zatem wyrok taki stanowi tytuł wykonawczy i może być podstawą wszczęcia postępowania egzekucyjnego.

Posiadając już doświadczenie Północna Izba Gospodarcza w Szczecinie zachęca przedsiębiorców do dokonywania w zawieranych umowach zapisów na nasz sąd polubowny, co prowadzi do wydatnego skrócenia czasu wydania orzeczenia w sprawach spornych i rozstrzygnięcia sporu, który w toku rozpoznawania przez sąd powszechny może trwać niestety długo, o czym przekonuje praktyka.